هممیهنان، دانشجویان و دانشگاهیان گرامی،
همانگونه که میدانید، جمهوری اسلامی پس از بیش از چهار دهه آتشافروزی و ماجراجویی، امروز باری دیگر میهن عزیزمان ایران را در آستانهٔ شرایط اضطرار ملی و وقوع جنگ دیگری قرار داده است. با توجه به تغییر آرایشهای امنیتی و نظامی در منطقه، ضروری است که جامعهٔ دانشجویان و دانشگاهیان ایرانی به عنوان بازوی تولید اندیشه و نوآوری، با رویکردی خردمندانه، مسئولانه و مبتنی بر خودسازماندهی، برای روبهرو شدن با شرایط اضطراری احتمالی آماده باشد. هدف از این فراخوان، نه ایجاد هراس یا نگرانی بلکه دعوت از هممیهنان ایرانی به آرامشی همراه با آمادگی برای تقویت تابآوری است.
پیشبینی رخدادهای احتمالی
- اختلال در زیرساختهای ارتباطی و حملونقل عمومی
- دریافت اخبار متناقض، گمراهکننده و دستکاریشده یا اغراقآمیز
- مسدودی راههای خروجی از شهرها به دلیل ترافیک و راهبندان
- شنیده شدن صدای هواگردهای نظامی، پدافند یا تیراندازی
- به کار افتادن دستگاه سرکوب برای بازداشت کنشگران سیاسی
- تعطیلی بازارها، فروشگاهها و مراکز تجاری
نخست: آمادگی فردی و خانوادگی
- دستکم برای ۷ تا ۱۴ روز آمادگی روانی داشته باشید.
- آب آشامیدنی سالم (حداقل روزانه ۲ لیتر برای هر نفر)
- مواد غذایی ماندگار (کنسروها، برنج، خشکبار، مواد انرژیزا)
- داروهای ضروری شخصی برای دستکم دو هفته
- جعبهٔ کمکهای اولیه (باند، گاز استریل، الکل، قرص مسکن)
- رادیوی قابل شارژ برای دریافت اطلاعیههای رسمی
- نسخهٔ چاپی مدارک هویتی، بیمه و مدارک تحصیلی
- پاوربانک، چراغقوه و سایر ابزارهای کاربردی
- هرگز کودکان، سالمندان و حیوانات خانگی را رها نکنید.
دوم: آمادگی ارتباطی
- برای شرایط قطعی اینترنت و تلفن؛ یک نقطهٔ ملاقات از پیش تعیینشده با خانواده یا دوستان خود مشخص کنید.
- فهرست تماسهای ضروری را بهصورت آفلاین ذخیره کنید.
- از انتشار شایعات و اخبار تأییدنشده در شبکههای اجتماعی پرهیز کنید و تنها به منابع رسمی و معتبر استناد کنید.
- از نقشهها و مسیریابهای آفلاین مانند «اوپناستریتمپ» روی تلفن همراه یا دستگاههای الکترونیکی خود استفاده کنید.
سوم: ایمنی در محیط شهری و دانشگاهی
- محل پناهگیری امن در ساختمان محل سکونت یا خوابگاه را قبلاً شناسایی کنید (فضاهای داخلی، دور از پنجرهها).
- مسیرهای خروج اضطراری ساختمان محل زندگی، تحصیل یا کار خود را از پیش بررسی و شناسایی کنید.
- خوابگاه را مگر در شرایطی که از عدم انسداد راههای خروجی از شهر یا محله اطمینان حاصل کردهاید، ترک نکنید.
میان ما ملت ایران و جمهوری اسلامی، یک دریا خون فاصله است. بدینوسیله از دانشجویان و دانشگاهیان درخواست میشود که حتی در شرایط جنگ و وضعیت اضطرار ملی نیز، خونهای ریخته شده توسط این حکومت جنایتکار را فراموش نکنند. مبادا استبداد سیاه فرصتی برای مظلومنمایی سیاسی و بازتولید چهرهٔ خود پیدا کند.
خبرنامهٔ امیرکبیر،
پاینده ایران